#1279

راستانِ داستان : این سی و چهار سال حقمان نبود ...

گروه سرود انقلابی مدرسه. اولین جمعی و جائی که میشد با صدای بلند حرف زد، میشد با خیال راحت ابراز هنرمندی کرد، میشد آزادانه آواز خواند، میشد استعدادی از خود نشان داد، میشد کار جمعی کرد و خیلی میشدهای دیگر بود که فقط در گروه سرود انقلابی مدرسه امکان انجامش بود. هر چند که می‌باید به زور لباس متحد الشکلی که بوی عرق کسی که سال قبل آنرا پوشیده بود از آن به مشام می‌رسید را پوشید و هر چند که اجازه نداشتی غیر از آن چیزی که به تو "دستور داده‌اند" سرود دیگری بخوانی و چاره‌ای هم جز تکان دادن مشت و گفتن مرگ بر امریکائی که می‌گفتند خون جوانان ما از چنگش می‌چکد نبود. با اینحال گروه سرود مدرسه تنها جائی بود که کمی میشد بود..........